Sjaak en Clara Sies over de beginjaren van de voedselbank in Charlois

Sjaak (83) en Clara (73) Sies weten als geen ander wat het is om elk dubbeltje om te draaien. Het verhaal over de verjaardag zonder stroom, maar mét gezellige kaarsjes, is een sprekend voorbeeld van de pijnlijke gevolgen van een financieel tekort, maar ook van de veerkracht die ontstaat in moeilijke situaties. Toen zij in 2002 de voedselbank in Rotterdam startten, hadden ze geen idee waar ze aan begonnen. Hier in Charlois startte kort na de oprichting een van de eerste uitdeelpunten.

Het is ergens rond 2005 als Sjaak op de stoep staat bij dominee Praamsma aan de Boergoensevliet. Hij is op zoek naar een uitdeelpunt van de voedselbank in Charlois. ‘Er woonde in die tijd een hele rij dominees aan de Vliet. Dominee Praamsma nodigde me uit om binnen te komen en hij begreep al snel dat een voedselbank in Charlois hard nodig was. Ik merkte dat het hem aan het hart ging. Het duurde niet lang voordat ik elke vrijdag met een busje voedselpakketten richting de Bethelkerk kon brengen.’

Corrie Maas (83), die inmiddels ook is aangeschoven aan tafel, herinnert zich deze periode nog goed. ‘We begonnen hier in Charlois in 2005. Ik heb het eerste vrijwilligersrooster nog in huis. Ik denk dat er in het begin zo’n 30 pakketten waren. Dat waren er op het hoogtepunt 150.’

Nadat Sjaak en Clara door omstandigheden flink in de schulden terecht zijn gekomen, blijven ze er niet bij zitten. Ze gaan op zoek naar manieren om van wat er wel beschikbaar is zoveel mogelijk te delen. In België komen ze voor het eerst het concept van de voedselbank tegen. In de auto terug naar Rotterdam zijn ze vastbesloten: de Nederlandse voedselbank moet er komen.

Het gaat snel

Er is in de jaren die volgen enorm veel gebeurd. Het nieuws van de voedselbank gaat als een lopend vuurtje. Waar ze beginnen vanuit de woonkamer, groeit de voedselbank snel. ‘Binnen no time waren er 70 uitdeelpunten door heel Nederland,’ vertelt Clara. ‘Elke week kwamen er 70 auto’s voedselpakketten ophalen bij ons in de loods. Wat een chaos werd dat. Zonder logistieke ervaring was het een hele uitdaging.’

Het gaat helemaal hard na een tv-uitzending met René Froger in 2009. ‘We hadden al veel leveringen van Unilever gehad. Op een gegeven moment komt de directeur van Heinz tijdens de opening van het nieuwe gebouw van Unilever naar me toe. Hij verontschuldigde zich dat zij zo laat reageerden, terwijl Unilever al veel langer voedselproducten leverde. Dat zijn van die leuke momenten,’ vertelt Sjaak.

Charlois

Ook in Charlois ontstonden mooie initiatieven. De MCD aan de Wolphaertsbocht vroeg of Sjaak langs wilde komen om boodschappen uit te zoeken die op of bijna over de datum waren. Tot op de dag van vandaag worden er nog elke week op vrijdag, inmiddels bij de Boon’s Markt, boodschappen opgehaald. Ook bood een Turks restaurant vlak bij de Maastunnel aan om elke maand een gezin gratis te laten komen eten. Er kwam een grote winterjassenactie in de kerkzaal van de Bethelkerk en het wijkrestaurant op maandagavond werd opgezet met maaltijden van de inmiddels opgerichte gaarkeuken. Die gaarkeuken kwam er omdat er ook bij de voedselbank nog mensen buiten de boot vielen.

Terugkijken

Na veel jaren hard werken voor de voedselbank en later ook de gaarkeuken en het Sociaal Café ‘Onder de Oranjeboom’, zijn Sjaak en Clara nu echt met pensioen. ‘Waar we voldaan op terugkijken? Dat armoede in Nederland zichtbaar én bespreekbaar is geworden,’ zegt Clara. Er is een minister van Armoede gekomen, het staat op de politieke agenda. En naast alle duizenden mensen die geholpen zijn met voedselpakketten, is er ook een stuk schaamte rondom armoede weggenomen.

Sjaak moet denken aan de eerste tv-reportage in de beginjaren. Van ’s ochtends 9 uur tot ’s avonds 9 uur zijn we heel Rotterdam door geweest om mensen in financiële armoede te interviewen. We hebben die dag twee interviews kunnen afnemen. Mensen durfden het niet; ze waren bang dat hun kinderen op school gepest zouden worden. Dat is de laatste jaren wel anders. Mensen durven nu meer hun verhaal te delen.

Toekomst

Op de vraag hoe de toekomst rond armoede in Nederland eruit zal zien, blijft het even stil. ‘Armoede zal er blijven. Mensen blijven in kuilen vallen en niet in systemen passen. Kijk maar naar de toeslagenaffaire,’ vertelt Clara. ‘Ik hoop zelf dat we al het geld dat in schuldhulpverlening gaat zitten, gaan gebruiken voor het aflossen van zoveel schulden. Dan komen we denk ik echt een heel eind.’

Hoopvolle signalen zien ze op al die plekken waar mensen zich blijven inzetten voor elkaar. ‘Het is niet gestopt nu wij gestopt zijn. De voedselbank draait nog op zoveel vrijwilligers. En er zijn nog zoveel plekken zoals hier bij Thuis in Charlois waar mensen elkaar opzoeken en helpen.’

 

Wil je meer weten over Sjaak en Clara en de voedselbank?

Lees hun levensverhaal in het boek ‘Van kruimels en brood’, bekijk de documentaire ‘Goeie mensen’ of beluister de podcast op het youtubekanaal van de Zegenstraat

 

Dit artikel is verschenen het eenmalige jubileum-magazine ‘Beter een goede buur’, ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van Thuis in Charlois.